Wat is een bijna-doodervaring?
Niet-destructief onderzoek (NDE) is een term die vaak door elkaar wordt gebruikt met niet-destructief onderzoek (NDT). Technisch gezien wordt NDE echter gebruikt om metingen te beschrijven die meer kwantitatief van aard zijn. Een NDE-methode zou bijvoorbeeld niet alleen een defect lokaliseren, maar ook iets over dat defect meten, zoals de grootte, vorm en oriëntatie ervan. NDE kan worden gebruikt om materiaaleigenschappen te bepalen, zoals breuktaaiheid, vervormbaarheid en andere fysische kenmerken.
Enkele NDT/NDE-technologieën:
Veel mensen zijn al bekend met een aantal technologieën die worden gebruikt bij NDT en NDE vanuit de medische sector. De meeste mensen hebben ook wel eens een röntgenfoto laten maken en veel moeders hebben een echografie ondergaan om hun baby in de baarmoeder te controleren. Röntgenfoto's en echografie zijn slechts enkele van de technologieën die worden gebruikt op het gebied van NDT/NDE. Het aantal inspectiemethoden lijkt dagelijks toe te nemen, maar hieronder volgt een kort overzicht van de meest gebruikte methoden.
Visuele en optische testen (VT)
De meest elementaire NDT-methode is visuele inspectie. Visuele inspecteurs volgen procedures die variëren van het simpelweg bekijken van een onderdeel om te zien of er oppervlakte-imperfecties zichtbaar zijn, tot het gebruik van computergestuurde camerasystemen om automatisch kenmerken van een component te herkennen en te meten.
Radiografie (RT)
Bij röntgenonderzoek wordt gebruikgemaakt van doordringende gamma- of röntgenstraling om defecten en interne structuren van materialen en producten te onderzoeken. Een röntgenapparaat of een radioactief isotoop dient als stralingsbron. De straling wordt door een onderdeel heen geleid en op een film of ander medium geprojecteerd. De resulterende schaduwopname toont de interne structuren en de staat van het onderdeel. Veranderingen in materiaaldikte en -dichtheid worden aangegeven als lichtere of donkere gebieden op de film. De donkere gebieden in de onderstaande röntgenfoto vertegenwoordigen interne holtes in het onderdeel.
Magnetisch deeltjesonderzoek (MT)
Deze NDT-methode wordt uitgevoerd door een magnetisch veld in een ferromagnetisch materiaal op te wekken en vervolgens het oppervlak te bestrooien met ijzerdeeltjes (droog of opgelost in vloeistof). Oppervlakte- en nabij-oppervlaktedefecten produceren magnetische polen of vervormen het magnetische veld zodanig dat de ijzerdeeltjes worden aangetrokken en geconcentreerd. Dit resulteert in een zichtbare indicatie van een defect op het oppervlak van het materiaal. De onderstaande afbeeldingen tonen een component vóór en na inspectie met droge magnetische deeltjes.
Ultrasoon onderzoek (UT)
Bij ultrasoon onderzoek worden hoogfrequente geluidsgolven in een materiaal gestuurd om onvolkomenheden op te sporen of veranderingen in materiaaleigenschappen te lokaliseren. De meest gebruikte ultrasone testtechniek is puls-echo, waarbij geluid in een testobject wordt gebracht en reflecties (echo's) van interne onvolkomenheden of de geometrische oppervlakken van het onderdeel naar een ontvanger worden teruggestuurd. Hieronder ziet u een voorbeeld van een inspectie van een las met schuifgolven. Let op de indicatie die tot aan de bovenrand van het scherm reikt. Deze indicatie wordt veroorzaakt door geluid dat weerkaatst wordt door een defect in de las.
Penetrant testen (PT)
Het testobject wordt bedekt met een oplossing die een zichtbare of fluorescerende kleurstof bevat. Overtollige oplossing wordt vervolgens van het oppervlak van het object verwijderd, maar er blijven wel oppervlaktebeschadigingen achter. Daarna wordt een ontwikkelaar aangebracht om de penetrant uit de beschadigingen te trekken. Bij fluorescerende kleurstoffen wordt ultraviolet licht gebruikt om de uitvloeiing fel te laten fluoresceren, waardoor imperfecties gemakkelijk zichtbaar worden. Bij zichtbare kleurstoffen maken de sterke kleurcontrasten tussen de penetrant en de ontwikkelaar de uitvloeiing gemakkelijk te zien. De rode markeringen hieronder geven een aantal defecten in dit onderdeel weer.
EElektromagnetische testen (ET)
Elektrische stromen (wervelstromen) worden in een geleidend materiaal opgewekt door een veranderend magnetisch veld. De sterkte van deze wervelstromen kan worden gemeten. Materiaaldefecten veroorzaken onderbrekingen in de stroom van de wervelstromen, waardoor de inspecteur wordt gealarmeerd over de aanwezigheid van een defect. Wervelstromen worden ook beïnvloed door de elektrische geleidbaarheid en magnetische permeabiliteit van een materiaal, waardoor het mogelijk is om sommige materialen op basis van deze eigenschappen te sorteren. De technicus hieronder inspecteert een vliegtuigvleugel op defecten.
Lektest (LT)
Er worden verschillende technieken gebruikt om lekken in drukvaten, drukregelaars en constructies op te sporen en te lokaliseren. Lekken kunnen worden opgespoord met behulp van elektronische luisterapparatuur, drukmetingen, vloeistof- en gaspenetratietechnieken en/of een eenvoudige zeepbeltest.
Akoestische emissiemeting (AE)
Wanneer een vast materiaal onder spanning staat, zenden onvolkomenheden in het materiaal korte pulsen akoestische energie uit, "emissies" genaamd. Net als bij ultrasoon onderzoek kunnen akoestische emissies worden gedetecteerd door speciale ontvangers. Emissiebronnen kunnen worden geëvalueerd door hun intensiteit en aankomsttijd te bestuderen, om zo informatie te verzamelen over de bronnen van de energie, zoals hun locatie.
If you want to know more information or have any questions or need any further assistance about NDE, please contact us freely: info@zhhimg.com
Geplaatst op: 27 december 2021